W Muzeum Twierdzy Toruń odbędzie się wystawa plenerowa „Fortyfikacje rdzenia Twierdzy Toruń 1816-1920”, która przybliży historię rozwoju i modernizacji systemu obronnego tej pruskiej fortecy z XIX wieku.
Wystawa ukazuje zmiany w toruńskich fortyfikacjach od 1816 roku, kiedy to po ponownym przejęciu miasta przez Prusy rozpoczęto dostosowywanie istniejących umocnień do nowych metod prowadzenia działań wojennych. Było to niezbędne z powodu osłabienia fortyfikacji wskutek rosyjskiego oblężenia Torunia w 1813 roku. Początkowo zakres prac obnizono do najważniejszych napraw, co było wymuszone sytuacją finansową i polityczną.
W kolejnych latach przeprowadzono renowację i przebudowę sześciu bastionów miejskich, a zachodni front umocnień wzbogacił się o fortyfikacje kleszczowe. System obronny wzbogaciła nawodniona fosa z zespołem stopni wodnych czerpiących wodę z stawu Kaszownik. W miarę rozbudowy umocnień, powstała również infrastruktura wojskowa, w tym koszary, magazyny żywności oraz szpital wojskowy. W latach 1822-1826 zrealizowano budowę trzech nowych bram w kurtynach istniejących bastionów oraz w zatokach kleszczy.
Kolejna znacząca modernizacja miała miejsce kilkadziesiąt lat później, w związku z zwiększeniem obszaru zajmowanego przez wojsko oraz utworzeniem nowej linii obronnej. W jej obrębie znajdowały się m.in. koszary, magazyny prochowe i laboratoria amunicyjne. Kluczowym elementem rozbudowy twierdzy była również infrastruktura kolejowa, w tym tunel umożliwiający poprowadzenie linii kolejowej przez teren umocnień.
Efektem tych modernizacji był nowoczesny jak na ówczesne czasy system obronny, z wieloma zachowanymi elementami, które stanowią istotną część dziedzictwa militarnego Torunia.
W trakcie wystawy zaprezentowane zostaną materiały z archiwów, w tym z Tajnego Archiwum Państwowego Fundacji Pruskiego Dziedzictwa Kulturowego w Berlinie-Dahlem, Archiwum Państwowego w Toruniu, Muzeum Okręgowego w Toruniu oraz zbiorów prywatnych. Kuratorem wystawy jest Adam Kowalkowski.