W dniu poprzedzającym 66. rocznicę śmierci generała Józefa Hallera, Honorowego Obywatela Torunia i jednego z bohaterów toruńskiej niepodległości, odbyła się uroczystość przy jego pomniku, mająca na celu uhonorowanie tego wybitnego dowódcy i patrioty.
W imieniu władz miasta kwiaty złożyli zastępca Prezydenta Miasta Torunia Rafał Pietrucień oraz radny Michał Zaleski, reprezentujący Przewodniczącego Rady Miasta Torunia Łukasza Walkusza. Obecni byli także radni Miasta Torunia Piotr Drążek i Zbigniew Fiderewicz, przedstawiciele Stowarzyszenia Radnych Miasta Torunia, Przewodniczący Toruńskiej Rady Seniorów Jan Myrcha oraz członkini Wojewódzkiej Rady Kombatanckiej Marta Jatczak, a także przedstawiciele środowisk kombatanckich i senioralnych.
Jak co roku, uroczystości towarzyszyły poczty sztandarowe: Miasta Torunia, 8. Kujawsko-Pomorskiej Brygady Obrony Terytorialnej oraz szkół podstawowych: nr 14 im. Błękitnej Armii w Toruniu i nr 31 im. gen. Józefa Hallera. W wydarzeniu uczestniczyli również uczniowie obu szkół wraz z nauczycielami.
Generał Józef Haller zajmuje ważne miejsce w historii Torunia. Jako dowódca Frontu Pomorskiego stanął na czele wojsk, które 18 stycznia 1920 roku wkroczyły do miasta, przywracając je odradzającej się Rzeczypospolitej. Otrzymał tytuł Honorowego Obywatela Miasta za swoje zasługi dla Torunia.
Coroczne spotkanie pod pomnikiem generała jest wyrazem pamięci i szacunku dla osoby, która miała istotny wpływ na odzyskanie przez Polskę niepodległości oraz na powrót Torunia do Macierzy.
Generał Józef Haller (1873-1960) w czasie I wojny światowej służył w armii austriackiej, a następnie został dowódcą II Brygady Legionów. W 1918 roku na czele Polskiego Korpusu Posiłkowego przeszedł na stronę rosyjską. Po przyjeździe do Francji zorganizował znaną "Błękitną Armię". W 1919 roku powrócił z nią do kraju, walcząc na froncie ukraińskim. Dowodził również wojskami Frontu Pomorskiego, które wkroczyły do Torunia 18 stycznia 1920 roku.
W czasie wojny polsko-bolszewickiej mianowano go dowódcą Armii Ochotniczej, a później pełnił funkcję Generalnego Inspektora Armii. W latach 1920-1927 był posłem na Sejm. Związany z prawicowymi kręgami, był uznawany za politycznego przeciwnika marszałka Piłsudskiego. Po przewrocie majowym przeszedł w stan spoczynku, zyskując dużą popularność, zwłaszcza w Wielkopolsce i na Pomorzu.
Tytuł Honorowego Obywatela Torunia odebrał 18 stycznia 1921 roku, w rocznicę wkroczenia do miasta dowodzonych przez niego oddziałów. W czasie II wojny światowej przebywał na emigracji, pełniąc w latach 1940-1943 funkcję ministra oświaty w rządzie gen. Sikorskiego.